Open Interview: Britt Zuurbier, Productie Manager bij This is Live Group Interview

“Je merkt het pas als het niet goed loopt”

Today on stage: Britt Zuurbier, Productie Manager This is Live, over afval, samenwerking en duurzame dilemma’s op festivals

Van WiSH-stage naar productieverantwoordelijke

“Het is eigenlijk best toevallig begonnen,” vertelt Britt Zuurbier. “Tijdens mijn communicatiestudie ben toevallig via een stage bij WiSH de festivalwereld ingerold. Inmiddels ben ik verantwoordelijk voor productie, infra, schoonmaak en afval.” Die ontwikkeling is voor haar logisch verlopen. “Communicatie helpt enorm in mijn werk nu. Je moet mensen meekrijgen, afdelingen verbinden en zorgen dat iedereen hetzelfde doel voor ogen heeft.”

Afval begint bij schoonmaak

Als producent is Britt verantwoordelijk voor alles wat achter de schermen gebeurt rondom infrastructuur. Daar hoort ook afval bij, al ziet ze dat nadrukkelijk niet als een los thema. “Afval en schoonmaak zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden,” legt ze uit. “Als schoonmaak niet gestroomlijnd loopt, kun je ook niet goed scheiden. Dan gaat het eigenlijk al mis voordat het proces goed en wel begonnen is.” De samenwerking met de horeca-afdeling is daarin essentieel. “Daar ontstaan simpelweg de meeste afvalstromen. Als je daar niet goed aansluit, kun je nog zo’n mooi plan hebben, maar dan werkt het niet in de praktijk.”

Samenwerken als fundament

Binnen This is Live, het moederbedrijf van meerdere festivals, wordt veel centraal georganiseerd. Dat helpt, volgens Britt. “We kopen een aantal zaken centraal in en coördineren vanuit één organisatie. Dat zorgt voor structuur, maar uiteindelijk moet je het samen doen op de werkvloer.” Ze benadrukt dat samenwerking echt het verschil maakt. “Of het nu horeca, productie, leveranciers of afvalpartners zijn: iedereen heeft een rol in het geheel. Je merkt het pas als het niet goed loopt.” De samenwerking met Van Kaathoven noemt ze expliciet. “Dat voelt echt als een partnerschap. Als we ergens tegenaan lopen, kunnen we altijd even bellen. Dat helpt enorm in het vinden van praktische oplossingen.”

Trots op wat er al staat

De afgelopen jaren is er volgens Britt veel veranderd. “Duurzaamheid stond eerlijk gezegd niet altijd bovenaan de prioriteitenlijst. We begonnen met: we zien wel. Maar dat is echt veranderd.” Binnen de organisatie krijgen teams steeds meer eigen verantwoordelijkheden op duurzaamheid. “We benoemen het veel bewuster. Iedereen heeft zijn eigen thema en draagt daar ook verantwoordelijkheid voor.”

Wat haar energie geeft, is het zichtbaar maken van impact. “Ik ben trots op wat we al bereiken. De hoeveelheid PET die we inzamelen is enorm. Dat heeft echt bijgedragen aan het verminderen van afval en uitstoot doordat het gerecycled wordt.”

De impact van statiegeld

Een belangrijke ontwikkeling is de invoering van statiegeld en de rol van Statiegeld Nederland.

“Je merkt dat zij steeds meer betrokken zijn en willen dat die cyclus goed blijft lopen. Dat is ook logisch, want je wilt zo min mogelijk verliezen in het systeem.” Op festivals vertaalt zich dat naar nieuwe oplossingen. “Twee jaar geleden zijn we begonnen met grote containers op de camping. Bij de ingang staan kleinere inleverpunten. Dat helpt echt.” Toch blijft het in de praktijk weerbarstig. “Het ‘laatste drankje’ wordt nog vaak niet ingeleverd. En je ziet dat mensen in bakken gaan graaien, waardoor er vervuiling ontstaat. Dat maakt het lastiger om goede stromen te houden.”

Van netjes blikje naar plat drukken

Operationeel verandert er ook veel. “Voorheen moesten blikjes netjes blijven, nu mogen ze plat. Dat scheelt enorm in volume en transport.” Statiegeld wordt apart ingezameld en verwerkt. “Die zakken gaan in een trailer en daarmee krijgen we uiteindelijk ook geld terug. Dat is natuurlijk mooi meegenomen.”Ze is realistisch over wat er nog te winnen valt. “Er is zeker nog verbetering mogelijk om meer statiegeld binnen te halen. Maar wat we nu al doen, heeft echt impact.”

Waar het schuurt: gedrag en praktijk

Waar Britt het meest mee worstelt? Gedrag. “Gedragsverandering is gewoon heel moeilijk. Je kunt alles goed regelen, maar als mensen het niet doen, houdt het op.” Een voorbeeld:
“Bij Paaspop hebben we echt bestek, maar de lepel nog niet. Dat soort dingen gaan al jaren zo en moeten doorbroken worden.” Voor crew en leveranciers hebben we nog een taak te doen om iedereen op dezelfde lijn te krijgen. “Backstage zie je nog te vaak dat alles op één hoop belandt. En dat zit niet alleen in de barren, maar juist ook in de opbouw en afbouw. Daar komt gewoon heel veel afval vrij. Dat is echt een duurzaam dilemma waar we nog niet het antwoord op hebben.” Ze kijkt daarin nadrukkelijk ook naar buiten.
“Daarin zoek ik ook echt naar inspiratie van andere partijen. Hoe doen zij dit? Wat werkt wel en wat niet? Want dit is zo’n fase waar je echt verschil kunt maken, maar waar het ook gewoon nog lastig is in de praktijk.”

Grootste kansen liggen achter de schermen

Als Britt vooruitkijkt, ziet ze dus vooral kansen backstage. “Naast de op- en afbouw is er in de foodstromen ontzettend veel winst te behalen. Ze noemt ook hergebruik als kans.
“Denk aan verhuur van campingmaterialen. Dat soort oplossingen kunnen zeker helpen om afval te verminderen. Maar ook nog meer communicatie die écht werkt. De grote flessencontainers met heldere communicatie draagt ook bij aan duidelijkheid dat daar alleen maar flesjes in mogen. Bezoekers moeten niet teveel nadenken, maar gemak ervaren van het weggooien.”

De wens om meer te doen

Als er meer ruimte en budget zou zijn, weet ze precies waar ze op inzet. “Ik zou echt meer willen doen op bewustwording. Zowel bij crew als bij bezoekers. Want uiteindelijk begint alles daar.” Ze ziet ook kansen in samenwerking. “Laat ons vooral aan de achterkant samenwerken met andere festivals. Als we van elkaar kunnen leren en delen wat successen en dilemma’s zijn zit daar de grootste impact.”

Niet perfect, wel serieus bezig

Is This is Live koploper op het gebied van duurzaamheid? Britt blijft nuchter. “Ik denk dat we in basis voor lopen op een groot deel van de festivalwereld. Dat willen we ook en hebben wel de ambitie om verder voor te gaan lopen.” En juist die houding past bij haar. “We moeten wel blijven verbeteren en eerlijk blijven kijken naar wat beter kan.”

Want uiteindelijk is dat waar het om draait: stap voor stap bouwen aan festivals die niet alleen onvergetelijk zijn, maar ook steeds duurzamer worden.